ՖՈՐՈՒՄ405. ՏԵՂԵԿԱՏՎԱԿԱՆ ԱՄՓՈՓԱԳԻՐ

21-րդ դարում աշակերտներին անհրաժեշտ են այնպիսի հմտություններ, որոնք հնարավոր չէ մեխանիկացնել։ Այդ հմտություններից են ստեղծարար և քննադական մտածողությունը, հուզական բանականությունը և առաջնորդությունը։ Մենք պետք է համոզվենք, որ ժամանակակից կրթական համակարգը համապատասխանում է այս դարի պահանջներին և հնարավորություն է ընձեռում աշակերտներին ձևավորելու և զարգացնելու այդ հմտությունները։

Մարդկությունը թևակոխել է չորրորդ արդյունաբերական հեղափոխության ժամանակաշրջան, բայց կրթության ոլորտն իր առաջընթացով զիջում է արդյունաբերական առաջընթացին։ Հայաստանում առ այսօր երիտասարդության շրջանում դեռ նորաձև ու ցանկալի են «մեռնող» մասնագիտությունները։ Ուսումնական հաստատությունների և տնտեսության միջև անհրաժեշտ է ստեղծել փոխգործակցություն։

Առաջնորդ դառնում են այն աշակերտները, որոնք դպրոցական տարիներին հնարավորություն են ունենում սխալվելու և սեփական սխալներից սովորելու։ Կրթական համակարգը կնպաստի ապագայի առաջնորդներ ունենալուն, եթե կրթությունն ընկալվի հասարակության կողմից, որպես բացարձակ արժեք և կրթության բոլոր շահագրգիռ կողմերը՝ պետությունը, ծնողներ, ուսուցիչներ, աշակերտներ և այլ, հավասարապես պատասխանատվություն կրեն դրա իրականացման համար։

Միայն նորարարությունը խթանելը բավարար չէ. պետք է ավելի մեծ հնարավորություն տալ դրա շարունակականությանը։ Մեր համայնքները լի են հնարավորություններով, և այդ հնարավորությունները անսահմանափակ և անսահման են։ Երկարաժամկետ փոփոխությունների համար պետք է, այն գա համայնքից, բխի համայնքի կարիքներից, ոչ թե դրսից «ներմուծվի» համայնք։